بزرگ است و اندك ، آن بسيار . « 1 » عادت به كارهاى خير و نيك اندك ، مقدمهء برگزارى امور خير بسيارى مىشود . ب - اندك انگارى حق خدا گاهى كوچك دانستن عملى ، سبك شمردن حق خداوند مىباشد ، يعنى خدا را هيچ حساب كردن و صاحب حق را بىارزش انگاشتن است . روايات ما دربارهء گناه اين گونه بيان كرده است كه در حقيقت سرزدن گناه كوچك ، كم اهميّت انگاشتن حق پروردگار است و اين تفكّر سبب ضايع كردن حقوق الهى مىشود . و مقام رب العالمين را در قلب كوچك مىنمايد و مخالفت او را فراهم مىسازد . حضرت على عليه السلام به اين نكته اشاره فرموده است : هر گاه گناه را بزرگ بشمارى ؛ پس حق خدا را بزرگ شمرده‌اى و هر گاه گناه را كوچك بشمارى پس حق خدا را كوچك دانسته‌اى . بنابراين هر گناهى كه در انديشه بزرگى دارد نزد خدا كوچك است و هر گناهى كه كوچك انگاشته مىشود نزد خداوند بزرگ است . « 2 » اين فرمايش امام على عليه السلام تأييد اندرز رسول اللّه صلى الله عليه و آله به ابوذر است كه فرمود : يا أَباذَرٍّ لاتَنْظُرْ إِلى صِغَرِ الْخَطِيئَةِ وَلَكِنِ انْظُرِ إِلى مَنْ عَصَيْتَ . « 3 »

--> ( 1 ) - تفسير الميزان : 3 / 11 ، ذيل آيهء 4 سورهء آل عمران . ( 2 ) - طه ( 20 ) : 124 . ( 3 ) - تفسير نور الثقلين : 3 / 405 ، حديث 170 ، ذيل آيهء 124 سورهء طه .